Ciało jest opoką dla duszy jak mówi przysłowie „w zdrowym ciele ,zdrowy duch”. Piękne, zdrowe, zadbane ciało, daje nam poczucie szczęścia. Wzmacnia poczucie własnej wartości oraz nastraja pozytywnie i optymistycznie do świata.

Czasami trzeba pomóc naturze i jedynym skutecznym wyjściem są usługi z zakresu dermatologii estetycznej oraz chirurgii plastycznej. Jedni czynnie uprawiają sport, inni próbują wywarów przyrządzanych od setek lat, maseczek z ogórka i innych cudownych leków, które rzekomo mają powstrzymywać proces starzenia. Jednak nie oszukujmy się, takie metody nie na wiele się zdadzą i ludzie szybko się o tym przekonują.

Dermatologia estetyczna to szereg nieinwazyjnych zabiegów mających na celu korektę estetycznych defektów ciała oraz przeciwdziałanie skutkom starzenia się organizmu. Popularniejsze zabiegi z zakresu dermatologii estetycznej to: usuwanie zmarszczek, usuwanie blizn, powiększanie ust, mezoterapia, dermatoskopia czy elektrokoagulacja naczynek, radiage, macrolane. Należy pamiętać, że chirurgia plastyczna zajmuje się leczeniem wad wrodzonych , skutkami urazów, wypadków oraz defektów ciała. Operacje plastyczne nie są tylko dla urody, ponieważ wielu osobom niejednokrotnie pomogła np. przy oparzeniach. Nie tylko poprawia nasze wady, ale czasami może uratować życie.

Do zabiegów z zakresu chirurgii plastycznej zaliczamy min: liposukcja czyli odsysanie tłuszczu, operacje plastyczne piersi czyli pomniejszanie i powiększanie piersi, plastyka brzucha czy operacje plastyczne nosa. Operacje powiek górnych i dolnych, powiększanie ust to zabiegi które nie tylko poprawiają estetykę ciała ale ratują zdrowie oraz m.in. laserowe leczenie żylaków bądź mało inwazyjna proktologia.

Szczególnie polecane jest leczenie żylaków które charakteryzuje się wysoką skutecznością, minimalizacją blizn, a także szybkim powrotem do normalnej aktywności. Ryzyko zabiegów powinno być ograniczone do minimum poprzez wykorzystanie najnowszych osiągnięć wiedzy medycznej, doskonałego sprzętu i fachowego wykonania. Bardzo ważnym aspektem jest znalezienie odpowiednio wykwalifikowanych specjalistów bo nawet prosta operacje plastyczne pośladków może mieć niemiłe konsekwencje.

Wszystkie wymienione zabiegi powinny być stosowane zawsze z uwzględnieniem przeciwwskazań medycznych i jak najlepszą wiedzą medyczną. Ich niewątpliwą zaletą jest to, że prawidłowo wykonane, są bardzo skuteczne i zupełnie bezpieczne dla pacjenta. Tylko dzięki odpowiednim staraniom specjalistów a także wiedzy, doświadczeniu i profesjonalizmowi pacjenci szybko odzyskują zdrowie, zadowolenie ze swojego wyglądu i niejednokrotnie pewność siebie. Dla każdego lekarza chirurgia plastyczna, rekonstrukcyjna i estetyczna powinna być szczególnym wyzwaniem. Wyzwaniem, ze względu na kreatywność — każdy zabieg jest inny i wymaga indywidualnego podejścia.

Kontakty z pacjentami również wykraczają poza umowne relacje lekarza z pacjentem — wymagają głębokiego uświadomienia potrzeb i oczekiwań oraz konfrontowania ich z możliwościami współczesnej medycyny.

Żylaki są konsekwencją nieprawidłowego funkcjonowania zastawek naczyń krwionośnych. Współcześnie mogą być leczone nie tylko za pomocą tradycyjnej metody chirurgicznej (strippingu). Alternatywą dla tradycyjnych operacji stanowi terapia wykorzystująca promienie lasera.

Żylaki objawiają się widocznym odkształceniem i przebarwieniem żył. Choroba ta dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn. Szacuje się, że żylaki pojawiają się u co piątej osoby dorosłej. Laserowe leczenie żylaków jest jednym z najnowocześniejszych sposobów leczenia żylaków kończyn dolnych metodą laserową, który po raz pierwszy został zastosowany w USA w 2001 roku. Metoda ta polega ona na naświetlaniu zmienionej chorobowo żyły za pomocą wprowadzonego do jego wnętrza kwarcowego światłowodu zasilanego światłem lasera. Przesuwany w żyle światłowód, dzięki emitowanym impulsom świetlnym o odpowiedniej częstotliwości, zamyka ją od środka bez potrzeby jej usuwania. Po zabiegu zostaje tylko mała blizna po nakłuciu światłowodu, a żyła ulega zwłóknieniu i przeobraża się w pasmo tkanki łącznej podobne do ścięgna. Sposób ten pozwala uniknąć chirurgicznych cięcia w pachwinie i krwiaka pooperacyjnego związanego z klasycznym zabiegiem. Laserowe leczenie żylaków to wysoka skuteczność, minimalna inwazyjność, szybka rekonwalescencja oraz bardzo dobry efekt estetyczny. Bezpośrednio po zabiegu chory może wstać i chodzić — nie ma potrzeby leżenia czy hospitalizacji.

Biorąc pod uwagę zalety tej metody, przewiduje się, że za kilka lat laserowe leczenie żylaków stanie się podstawowym sposobem leczenia niewydolności dużych żył powierzchownych.

 Nadwaga stanowi dla wielu osób bardzo poważny problem życiowy. Otyłość nieważne czy spowodowana czynnikami genetycznymi czy też zaniedbywaniem ruchu i nieodpowiednią dietą nieuchronnie wiąże się z chorobami serca, a przede wszystkim wpływa na wygląd fizyczny. Nadmiar tkanki tłuszczowej w określonych partiach ciała sprawia, że nasz wygląd jest daleki od optymalnego ideału.

Sposobów na pozbycie się zbędnych kilogramów jest wiele. Wymagają one jednak poświęcenia a częstokroć okazują się być nieefektywne. Nic więc dziwnego, że coraz więcej osób decyduje się na operacyjną metodę usunięcia nadmiaru tkanki tłuszczowej.

Najpopularniejszą z nich jest liposukcja. Jest to zabieg polegający na usunięciu pokładów tłuszczu z takich miejsc jak: brzuch, pośladki, uda, ramiona, łydki.

Na początku należy jednak podkreślić, że odsysania tłuszczu nie jest metodą leczenia otyłości. Nie ma także wpływu na jędrność skóry, co jest istotne w przypadku leczenia cellulitisu. Podstawową ideą liposukcji jest w głównej mierze modelowanie kształtu ciała.

Sama operacja nie jest zbytnio złożona. Poprzez niewielkie nacięcia wprowadza się pod skórę, w miejscach skumulowania tłuszczu, specjalną kaniulę podłączoną do aparatu odsysającego. Kaniulą tą penetruje się i rozdrabnia skupiska tłuszczu, który jest następnie odprowadzany do odpowiedniego zbiornika. W zależności od typu urządzenia i kaniuli, możemy wyróżnić zabieg liposukcji klasycznej, wibracyjnej, ultradźwiękowej i laserowej.
Odsysanie tłuszczu daje pozytywne rezultaty w okolicach, gdzie skóra jest dobrze napięta i elastyczna. Może w skuteczny sposób usuwać nadmiar tkanki tłuszczowej w określonych okolicach. Metoda ta jest idealna do modelowania brzucha, boczków, pośladków, ud, kolan, górnych części ramion, brody, policzków i szyi. Zabieg ten jest wskazany dla pań, które mają problem z usunięciem zasobów tłuszczowych tradycyjnymi metodami w problematycznych partiach ciała. Nie jest to metoda polecana dla pacjentów ze sporą nadwagą i otyłością. Prawdą jest stwierdzenie chętni na liposukcję powinni się odchudzić przed zabiegiem.

Pomimo utrwalonej opinii dobrze przygotowana i wykonana liposukcja jest jedną z najbezpieczniejszych operacji plastycznych. Ryzyko powikłań zakrzepowo - zatorowych jest w tym przypadku małe. Rezultaty zabiegu są trwałe. Należy oczywiście wziąć pod uwagę, że działanie takich czynników zewnętrznych jak palenie tytoniu, nadmierne spożywanie alkoholu, czy ekspozycja na słońce może spowodować pogorszenie wyników zabiegu. Niezwykle istotne jest także utrzymanie stałej wagi – więc zmiana diety i trybu życia jest nieunikniona.

Nie istnieje w tym przypadku ustalona granica wieku pacjentów, jednakże na zabieg ten decydują się najczęściej osoby od 18 do 50 roku życia. Warunkiem koniecznym dla przeprowadzenia liposukcji jest dobry ogólny stan zdrowia oraz prawidłowe wyniki badań laboratoryjnych. Nie wolno wykonywać tego zabiegu w przypadku zaburzeń pracy serca, nieuregulowanego ciśnienia tętniczego, słabego krzepnięcia krwi, nieuregulowanej cukrzycy, żylaków.

Liposukcja jest zabiegiem o dużych efektach kosmetycznych dla pacjenta, należy jednak pamiętać, że bardzo trudno jest osiągnąć idealny kształt. Oprócz umiejętności lekarza na ostateczny efekt ma również wpływ budowa ciała, która w znacznym stopniu determinuje wygląd ciała po operacji. Ważną zaletą tej metody jest możliwość uzyskania dużej precyzji oraz stosunkowo mała inwazyjność. Zaraz po operacji zakładany jest specjalny strój uciskowy, który ogranicza obrzęk i pozwala na lepsze uformowanie się operowanych okolic ciała. Stosowany obecnie rodzaj anestezji pozwala na bezpieczne i luksusowe przeprowadzenie operacji. Wykonanie zabiegu może mieć niezwykle pozytywny wpływ na psychikę pacjentów. Obserwując trwałe efekty odsysania czują się oni szczęśliwsi oraz pewniejsi siebie dzięki temu, że mogą wrócić do zwykłej aktywności życiowej. Świadomość uzyskania oczekiwanej sylwetki ma przeważnie wpływ na poprawę jakości życia oraz samooceny u wielu z nich.

Piersi kobiece są obiekt artystycznych uniesień, symbolem namiętności uosobieniem naturalnego piękna. Nie dziwi więc fakt, że duże i kształtne piersi są traktowane jako podstawa, trzon kobiecości. Co zatem jeśli nie jesteś zadowolona z wyglądu swojego biustu? Powiększyć piersi możesz na kilka sposobów, od odpowiednio dobranych ćwiczeń aż po zabiegi chirurgiczne.

Metody naturalne

Najzdrowszym sposobem na powiększanie piersi jest specjalnie dobrany zestaw ćwiczeń. Odpowiedni trening mięśni klatki piersiowej sprawią, że biust będzie bardziej elastyczny i kształtny. Jeśli ćwiczysz w domu, rób motylki i pompki. Gdy wybierzesz się do siłowni, znajdziesz tam właściwe przyrządy do ćwiczenia tej partii mięśni. Na kobiece piersi zbawienny wpływ ma również masaż. Należy wykonywać koliste ruchy, uważając by nie robić tego zbyt mocno. Trzeba mieć jednak na uwadze fakt, że masowanie piersi nie da spektakularnych rezultatów. Masaż powiększy biust w nieznaczny sposób. Masaż przyczynia się do poprawy i usprawnienia krążenia. Ponadto masaż pomaga nadać piersiom ładniejszego kształtu. Ważne jest również uzupełnienie masaży o zabiegi ujędrniające. Ładne piersi powinny być nie tylko pełne, ale też sprężyste. W tej funkcji najlepiej sprawdzają się naprzemienne polewanie chłoną i ciepłą wodą.

Naturalną metodą powiększania piersi są ziołowe suplementy diety, które stymulują wzrost gruczołów mlecznych. Specjaliści uważają, że u niektórych osób proces dojrzewania nie mógł się zakończyć z różnych powodów, chociażby niedoboru składników odżywczych czy zachwianej równowagi hormonalnej. W związku z tym piersi nie mogły wyrosnąć do końca. Tabletki na powiększanie piersi umożliwiają więc w pełni naturalny proces formowania piersi. Efekty, jakie daje ich stosowanie często zależą od organizmu kobiety – u dwóch kobiet w identycznym wieku mogą dać zupełnie inne rezultaty. Tabletki nigdy nie powiększą piersi tak, jak zabieg chirurgiczny. Są przeznaczone przede wszystkim dla pan, które na pierwszy plan wysuwają problem utraty jędrności. Świetnie sprawdzają się u kobiet po okresie ciąży i karmienia. Tabletki działają zwykle dwukierunkowo: stymulują tkanki piersi i gruczoły dla zwiększenia objętości biustu, oraz wzmacniają włókna kolagenowe, dzięki czemu piersi stają się jędrne i sprężyste. Ważne jednak, by wybrać sprawdzony produkt, kierować można się opiniami innych klientek, a także wiarygodnymi internetowymi rankingami suplementów diety. Tabletki muszą być też kupione w dobrym sklepie, by uniknąć ryzyka nabycia podróbki, która może być zupełnie nieskuteczna, a nawet niebezpieczna dla zdrowia. Tabletki powiększające piesi zawierają najczęściej składniki roślinne, z gatunków zawierających fitohormony. Są to roślinne substancje, których właściwości przypominają działanie estrogenów, a więc najważniejszych kobiecych hormonów płciowych.

Kremy powiększające biust działają na podobnej zasadzie, ale ziołowa formuła aplikowana jest bezpośrednio na biust zamiast zażywania doustnego. Dodatkową zaletą tych środków jest pobudzenie krążenia krwi w piersiach, dzięki czemu widoczne efekty działania są przyspieszone. Najlepiej stosować je razem z pastylkami.

Powiększanie piersi kwasem hialuronowym to jeden z przebojów w klinikach medycyny estetycznej. Pozwala na szybkie i bezpieczne powiększenie piersi na pewien czas. Kwas hialuronowy wchłania się w ciągu kilkunastu miesięcy i tyle właśnie utrzymują się efekty zabiegu. Ponieważ wypełniacz wprowadzany jest bezpośrednio do tkanek przy użyciu strzykawki, zabieg nie pozostawia żadnych blizn. Kwas hialuronowy rozkłada się równomiernie i piersi wyglądają bardzo naturalnie, są też jędrne i sprężyste. Jest to zabieg bezpieczny, bo kwas hialuronowy naturalnie występuje w ludzki organizmie, a więc nie ma ryzyka odrzucenia go, tak jak może to się zdarzyć w przypadku silikonowych implantów. Nie wymaga też długiej rekonwalescencji czy brania zwolnienia lekarskiego lub urlopu.

POWIĘKSZANIE OPERACYJNE (IMPLANTY) Zabieg ten polega na wszczepieniu implantów (wypełnionych żelem silikonowym lub fizjologicznym roztworem soli) pod gruczołem piersiowym lub pod mięśniem. Różnica między nimi polega na tym, że zastosowanie silikonu niesie ze sobą ryzyko powikłań, podczas gdy woda z solą jest całkowicie bezpieczna. W tym celu wykonuje się dwa kilkucentymetrowe nacięcia. Występują trzy rodzaje nacięcia:

• wokół brodawki -  ten sposób wybieramy jeśli chcemy, aby blizna była mało widoczna. Brodawka jest z reguły koloru ciemnego, dzięki czemu blizna będzie niezauważalna . Nie jest to dobry sposób dla kobiet, które w przyszłości planują karmić piersią. Sposób ten uniemożliwia nam zastosowanie protez o dużym rozmiarze.
   

• pod pachą - ten sposób najczęściej wybierają kobiety, które nie chcą mieć blizn na piersiach, blizna znajduje się pod pachą, dzięki czemu najczęściej widoczna jest latem. Przy zastosowaniu tej metody występuje większe ryzyko powikłań.
   

• wzdłuż fałdu piersiowego - najbardziej popularna metoda w powiększaniu piersi. Nacięcie znajduje się tuż pod piersią (jest niewidoczne, ok. 5cm) . Przy wyborze tego sposobu kobieta może w przyszłości karmić piersią.
   

Zabiegi chirurgicznego powiększania piersi są obecnie względnie bezpieczne. To jeden z częściej wykonywanych zabiegów, lekarze mają w tym dużą wprawę. Technika i materiały używane w operacjach są też znacznie lepsze niż wcześniej; obecnie coraz częściej implanty wszczepia się na całe życie, nie ma konieczności ich wymiany po latach, pozwalają też prowadzić zupełnie normalny tryb życia.

Nowa metoda – komórki macierzyste

Komórki macierzyste wykorzystuje się w leczeniu różnych schorzeń. Okazuje się, że mogą być też przydatne do powiększania piersi. Komórki macierzyste pobiera się wraz z tłuszczem z dowolnego miejsca pacjentki ( brzuch, uda, pośladki), po czym się je wyodrębnia z części pobranej tkanki i dodaje do pozostałej tkanki, by je wstrzyknąć pod skórę piersi.. W ten sposób powstaje żywa tkanka z układem krwionośnym. Tego typu zabiegi są jeszcze rzadko stosowane w chirurgii estetycznej, częściej natomiast w operacjach rekonstrukcji piersi po mastektomii. Skutkiem ubocznym tej metody jest powstawanie zwapnień w gruczole piersiowym, co mylnie może zdiagnozowane jako zmiana nowotworowa, chociaż zwapnienia nie stanowią zagrożenia życia.

Przy pomocy własnej tkanki tłuszczowej wraz z komórkami macierzystymi można powiększyć biust o jeden rozmiar.

Choroba hemoroidalna jest najpowszechniej występującym schorzeniem proktologicznym u człowieka. Intensywność występowania tego schorzenia potęguje się wraz z wiekiem i wśród osób powyżej 60 roku życia pacjentów jest już blisko 50-60 %. Problem dotyczy zarówno kobiet jak i mężczyzn. Większość pacjentów uważa schorzenia okolicy odbytu za bardzo wstydliwe. Powoduje to, iż rzadko zgłaszają się do lekarzy-proktologów, a starają się sobie pomóc sami szukając dostępnych w aptekach leków bez recepty. Dopiero nasilające się cierpienie zmusza ich do zasięgnięcia porady lekarskiej i wdrożenia optymalnego leczenia. Najczęstszymi przyczynami tego schorzenia są niewłaściwa dieta, siedzący tryb życia oraz brak aktywności fizycznej.
Proktologia chorobę hemoroidalną dzieli ze względu na stopień zaawansowania, na:

• I stopnia: guzki krwawnicze obecne jedynie w obrębie kanału odbytu, widoczne w anoskopii, nie wypadają poza odbyt; częstym i jedynym objawem choroby są krwawienia

• II stopnia: guzki krwawnicze uwypuklają się na zewnątrz podczas parcia, ale samoistnie powracają

• III stopnia: guzki krwawnicze uwypuklają się podczas parcia i wymagają ręcznego odprowadzenia

• IV stopnia: nieodprowadzalne guzki krwawnicze

Leczenie

Leczenie może być objawowe lub chirurgiczne. Wybór metody zależy od dolegliwości oraz uzależniony jest wcześniejszych badań klinicznych i przeprowadzoną diagnostyką,. Hemoroidy, które nie dają dolegliwości nie wymagają szczególnej terapii.

Terapia tradycyjna – objawowa

Zaleca się stosowanie diety „bogatoresztkowej”, ze podwyższoną ilością warzyw, owoców. Należy unikać alkoholu, tytoniu, pokarmów „ostrych”. Istotną sprawą jest zaopatrywanie organizmu w odpowiednią ilość płynów (2-2,5 litra dziennie). Ważne jest dbanie o prawidłowe wypróżnienia (unikanie biegunek i zaparć) oraz higienę osobistą okolic około-odbytowych (używanie odpowiedniego papieru toaletowego, nie używanie niesprawdzonych tzw. płynów do higieny intymnej, itp.). Stosuje się leki poprawiające tonus żylny, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Miejscowo działające leki: maści, kremy, czopki.

Choroba hemoroidalna

Pierwszy i drugi stopień choroby hemoroidalnej zazwyczaj jest leczony tradycyjnymi metodami. Trzeci i czwarty stopień wymaga często skorzystania z konsultacji chirurgicznej.

Ponad 90% chorych cierpiących z powodu choroby hemoroidalnej może być leczona tradycyjnymi lub nieinwazyjnymi metodami!

Diatermia jednobiegunowa i niskonapięciowa czyli Elektrokoagulacja monopolarna (Ultroid, Hemoron)

Webb (1921) i Keesey (1934). Technika małoinwazyjna, niechirurgiczna, polegająca na aplikacji odpowiednio dobranego prądu o niskim napięciu i natężeniu, za pomocą dwóch elektrod, którymi działamy na naczynia doprowadzające do guzków hemoroidalnych. Metoda wymaga cierpliwości i jest czasochłonna, jednakowoż wysoce skuteczna; większość chorych wymaga trzech zabiegów; ilość powikłań jest znikoma. Może być używana do wszystkich stopni choroby hemoroidalnej, jednak najczęściej od I do III stopnia, zazwyczaj z wyłączeniem IV stopnia.

Metoda Barrona (tzw. „gumowe podwiązki”)

Metoda opisana w 1958 r. przez Blaisdell’a, upowszechniona w 1963 r. przez Barrona. Obecnie dość często wykorzystywana metoda przez chirurgów-proktologów do leczenia guzków II i III stopnia. Metoda polega na założeniu u podstaw guzka hemoroidalnego ciasnego, gumowego pierścienia za pomocą specjalnego przyrządu. Metoda zakładania podwiązek gumowych w leczenia choroby hemoroidalnej jest dość skuteczna i ekonomiczna.

Metoda ta może być stosowana w trybie chirurgii jednego dnia. Metoda jest obarczona okresowo powikłaniami: krwawienia, ból, zakrzepy, infekcje i inne. Zaletą jest krótki czas trwania zabiegu. Wady - bóle po zabiegu, krwawienia, ryzyko ropnia, oraz ścisłe rygory po zabiegu. Dobre skutki daje połączenie tej metody z krioterapią.

Krioterapia - Lewis (1969)

Metoda polegająca na oddziaływaniu na guzek hemoroidalny niską temperaturą ciekłego azotu lub podtlenku azotu. Metoda jest stosunkowo prosta technicznie i tania w zastosowaniu. Zbyt krótki czas mrożenia powoduje często nieskuteczność zabiegu, zaś zbyt długi czas spowodować może martwicę śluzówki jelita grubego.

Koagulacja w podczerwieni - Neiger (1979)

Metoda polega na naświetlaniu guzka hemoroidlanego w miejscu przypuszczalnego przebiegu naczynia doprowadzającego koagulatorem podczerwieni, dzięki czemu uzyskujemy koagulację naczyń. Metoda może być używana do I, II i III stopnia choroby hemoroidalnej. Metoda obiecująca, nie daje jednak oczekiwanych efektów, rzadko stosowana

Elektrokoagulacja bipolarna - Griffith (1987)

Wykorzystuje energię elektryczną prądu biegnącego między dwoma czynnymi elektrodami aparatu BICAP, która powoduje koagulację tkanki guzka hemoroidalnego i jego bliznowacenie. Metoda używana do leczenia I i II stopnia choroby hemoroidalnej, czasem wykorzystywana przy III stopniu.

Kierowane dopplerem podwiązywanie naczyń hemoroidalnych (metoda Kazumasa Morinagi – 1995).
Polega na zamknięciu przez podkłucie światła tętnic doprowadzających krew do guzków hemoroidlanych po zlokalizowaniu ich za pomocą proktoskopu z ultradźwiekowym detektorem przepływu. Metoda nowoczesna, lecz nieznane są odległe wyniki terapii.

Technika laserowa - Kiefhaber (1982)

Metoda zbliżona do fotokoagulacji w podczerwieni, powoduje martwicę w proksymalnej części guzka hemoroidalnego

Gdy mamy do czynienia z III i IV stopniem choroby hemoroidalnej należy poważnie rozważyć operację chirurgiczną, która powinna być przeprowadzona przez doświadczonego chirurga-proktologa. Z każdym zabiegiem chirurgicznym związane są możliwości powikłań; tutaj możemy mieć do czynienie ze zwężeniem odbytu, z nie trzymaniem stolca, itd.

Metody chirurgiczne Whitehead (1882), Milligan - Morgan (1937), Parks (1956), Ferguson (1959), PPH - Longo (1998), STRAM (2001)

Aktualnie uważa się, iż jedynie około 5-10% pacjentów z chorobą hemoroidalną wymaga operacji chirurgicznej. Pacjenci wymagający operacji to z reguły chorzy z IV stopniem choroby hemoroidalnej, wypadaniem odbytu oraz ci, u których zawiodło leczenie zachowawcze i instrumentalne.